Członek Honorowy SEP od 1998 roku.

Urodził się 24 grudnia 1934 roku w Mokobodach powiat Siedlce. Studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej kończy w 1959 roku. Przed zakończeniem studiów zostaje zatrudniony na stanowisku zastępcy asystenta w Katedrze Podstaw Telekomunikacji. Na Politechnice Warszawskiej pracuje do 1970 roku, przechodząc kolejne szczeble służbowe do docenta włącznie. W roku 1966 uzyskuje stopień doktora. W latach 1969 –1970 jest prodziekanem Wydziału Elektroniki. W roku 1970 zostaje powołany na stanowisko dyrektora Instytutu Łączności, nie przerywa jednak kontaktu z Politechniką Warszawską, kontynuując prowadzenie wykładów z teorii obwodów na Wydziale Elektroniki. W roku 1979 uzyskuje tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego. Wypromował czterech doktorów, jest autorem kilkudziesięciu artykułów oraz pięciu patentów, ma poważny dorobek w zakresie organizacji działalności badawczej i rozwojowej. W latach 1980 – 1982 jest dyrektorem Zjednoczenia Stacji Radiowych i Telewizyjnych, po dwóch latach wraca na stanowisko dyrektora Instytutu Łączności, gdzie pracuje do roku 1993. W roku 1993 zostaje mu powierzona teka Ministra Łączności w Rządzie RP. W roku 1997 wraca do pracy naukowej w Instytucie Łączności. W SEP bierze udział w pracach Sekcji Telekomunikacyjnej, w latach siedemdziesiątych działa w Radzie Stołecznej NOT, jest przewodniczącym Komisji Technik Komunalnych.  W latach 1987 – 1994 wiceprezes SEP, w latach 1994 – 1998 członek Zarządu Głównego SEP, w latach 1989 – 1993 wiceprezes, a w latach 1993 – 2000 prezes  Federacji NOT. Prezes Oddziału w latach 1981 – 1987. Nagrodzony wieloma odznaczeniami państwowymi, resortowymi i stowarzyszeniowymi. 

felickiJan Felicki – Godność Członka Honorowego nadana w 2002 roku. 
Urodził się 13 sierpnia 1927 roku w Radzyminie. W latach 1943 – 1945 żołnierz Armii Krajowej, w okresie Powstania Warszawskiego walczy w Puszczy Kampinoskiej. Studia na Politechnice Warszawskiej kończy w 1951 roku i rozpoczyna pracę na Wydziale Łączności PW. Bierze udział w organizowaniu nowego kierunku studiów w zakresie automatyki. Doktorat uzyskuje w 1961 roku. W latach 1963 –1965 pracuje w Moskwie jako radca Sekretariatu Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej (RWPG). W latach 1965 – 1968 adiunkt w Katedrze Automatyki i Telemechaniki PW. W latach 1968 – 1970 dyrektor Instytutu Tele- i Radiotechnicznego, w latach 1970 – 1973 zastępca Pełnomocnika Rządu ds. Wykorzystania Energii Jądrowej, w latach 1973 –1976 prezes Urzędu Energii Atomowej, w latach 1976 – 1979 podsekretarz stanu w Ministerstwie Energetyki i Energii Atomowej. W tych latach reprezentuje Polskę w organizacjach międzynarodowych w obszarze atomistyki oraz jest odpowiedzialny za bilateralną współpracę międzynarodową w tej dziedzinie. W roku 1975 jest Prezydentem Konferencji Generalnej Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), a następnie przez dwa lata jest wiceprzewodniczącym Rady Zarządzających MAEA. Przez cały czas pracy poza Uczelnią utrzymuje ścisły kontakt z macierzystą Katedrą (po zmianach organizacyjnych z Instytutem), prowadzi wykłady i bierze udział w życiu naukowym, początkowo na stanowisku docenta kontraktowego, a od roku 1975 jako profesor kontraktowy. Od roku 1980 do 1991 pracuje wyłącznie na Politechnice Warszawskiej – aktualnie emeryt. Członek SEP od 1950 roku, członek Zarządu Głównego w latach 1969 – 1981 w tym 1972 – 1981 wiceprezes, członek Zarządu Oddziału w latach 1988 – 1990. przewodniczący Rady Stołecznej NOT w latach 1976 – 1981. Przewodniczący i członek rozmaitych komitetów i komisji, aktualnie przewodniczący Centralnej Komisji Odznaczeń i Wyróżnień SEP. Odznaczony wieloma odznaczeniami państwowymi, resortowymi i stowarzyszeniowymi.

Jan FELICKI